BIP
21. Baza Lotnictwa Taktycznego
Aktualności
80. ROCZNICA WYBUCHU II WOJNY ŚWIATOWEJ
02.09.2019
Uroczyste obchody 80. Rocznicy Wybuchu II Wojny Światowej w Świdwinie.

 

W dniu 1 września  2019 r. w m. ŚWIDWIN odbyła się  uroczystość upamiętniająca 80. Rocznicę Wybuchu II Wojny Światowej.  Obchody  rozpoczęły się od Mszy Świętej następnie uczestnicy uroczystości przeszli  pod  Pomnik  Pamięci Poległym i Pomordowanym Żołnierzom Ofiarom Faszyzmu i Stalinizmu. Po wciągnięciu flagi na maszt i odegraniu Hymnu Państwowego przez Świdwińską orkiestrę głos zabrał  Burmistrz Miasta Świdwin  Piotr FELIŃSKI. Następnie odczytany został przez por. Mariusza PATERKA Apel Pamięci  poświęcony żołnierzom, którzy oddali swe życie podczas walki o wolność i niepodległość Rzeczypospolitej, Na zakończenie uroczystości  delegacje złożyły kwiaty pod Pomnikiem  Pamięci Poległym i Pomordowanym Żołnierzom Ofiarom Faszyzmu i Stalinizmu.

      

        Z ramienia Dowództwa Garnizonu Świdwin w uroczystości udział wzięli:

Dowódca 1.Skrzydła Lotnictwa Taktycznego – płk dr inż. pil. Maciej TRELKA

Szef sztabu 1.Skrzydła Lotnictwa Taktycznego – płk mgr inż. Tomasz CHUKOWSKI

Dowódca  21. Bazy Lotnictwa Taktycznego – płk dypl. pil. Karol JĘDRASZCZYK

 

     W uroczystościach udział wzięła Wojskowa Asysta Honorowa  wystawiona z 21. Bazy Lotnictwa Taktycznego w składzie:

- Poczet sztandarowy;

- Kompania Honorowa;

- Warta Honorowa.

 

 


W 80. Rocznicę wybuchu II wojny światowej musimy pamiętać, że  na Polskę runęła nawała barbarzyńskich armii niemal ze wszystkich stron. Ale w obliczu tej druzgocącej przewagi polscy żołnierze i polskie społeczeństwo od pierwszych dni zmieniało losy świata, broniło wolnego świata przed wrogami wolności, wrogami Polski. Należy zwrócić uwagę, że w pierwszych dniach konfliktu "doszło do zdarzeń w trzech miejscach, które są bardzo symboliczne dla tego, co oznaczała II wojna światowa dla Polski i całego świata". - Te trzy miejsca to Wieluń, gmach Poczty Polskiej w Gdańsku i Westerplatte.  Musimy pamiętać, że ci, którzy zginęli w pierwszych dniach II wojny światowej w obronie Polski wiedzieli, że nie ma cenniejszej rzeczy dla całego narodu niż niepodległość. - Dlatego spełnijmy ich marzenie o tym, byśmy byli zjednoczeni w najważniejszych dniach - "Będziemy zawsze pamiętać o wszystkich naszych współrodakach, o wszystkich obywatelach Rzeczypospolitej, którzy stracili życie z rąk najeźdźców i okupantów w strasznych latach wojny. Oddajemy cześć kombatantom i z dumą przywołujemy bohaterstwo polskich żołnierzy, którzy w obronie Ojczyzny bili się z najwyższym poświęceniem. W dzisiejszej ocenie historycznej, "Westerplatte to czyn, który stał się legendą". "Obrońcy stawiający opór wielokrotnie liczniejszemu wrogowi w założeniu mieli wytrwać kilkanaście godzin, a walczyli zaciekle przez siedem dni. Powtarzany przez Polskie Radio komunikat: 'Westerplatte broni się nadal' – dodawał sił i otuchy wszystkim Polakom". "Wiele bitew września 1939 roku, także gdy na Rzeczpospolitą zwaliła się druga napaść ze strony Związku Sowieckiego, pozostaje w naszej historii przykładem ogromnego heroizmu". "Mimo porażki, Polacy nigdy nie upadli na duchu".

 

CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM

 


Trochę historii

 

80 lat temu – 1 września 1939 r. – bez wypowiedzenia wojny, III Rzesza Niemiecka zaatakowała Rzeczpospolitą na całej długości granicy między obydwoma państwami. Tego dnia na Polskę, działając zgodnie z planem Hitlera, napadła od południa także armia słowacka. Wojsko Polskie, mimo ogromnej dysproporcji sił, od początku stawiało bohaterski opór, licząc na rychłą pomoc zbrojną aliantów zachodnich.

 

Symbolicznym początkiem II wojny światowej stał się ostrzał polskiej składnicy tranzytowej Westerplatte w Gdańsku przez niemiecki pancernik „Schleswig-Holstein”. Żołnierze polscy w heroicznym oporze wytrwali na Westerplatte do 7 września – atakowani z lądu, ostrzeliwani z morza i bombardowani przez lotnictwo. Pierwszego dnia wojny Niemcy zaatakowali także Pocztę Polską w Gdańsku. Zmobilizowani wcześniej pocztowcy bronili się cały dzień, poddając się dopiero po podpaleniu budynku przez napastników.

 

Zgodnie z rozkazem Adolfa Hitlera wojska niemieckie prowadziły wojnę bezwzględną, totalną, skierowaną również przeciw ludności cywilnej. Lotnictwo niemieckie bombardowało nie tylko cele wojskowe i szlaki komunikacyjne, ale dokonywało terrorystycznych ataków na miasta, w których nie było obiektów militarnych czy przemysłowych, np. pierwszego dnia wojny zbombardowano Wieluń. Ofiarami niemieckich lotników padali uchodźcy z terenów objętych działaniami wojennymi. W Wielkopolsce i na Śląsku zamordowano wielu z wziętych do niewoli członków samoobrony, a w październiku 1939 r. – bohaterskich obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku.

 

W czasie gdy Wojsko Polskie prowadziło nierówną walkę z niemieckim Wehrmachtem, 17 września 1939 r. wschodnią granicę Rzeczypospolitej na całej długości przekroczyła Armia Czerwona. Władze Związku Sowieckiego złamały kilka porozumień zawartych z rządem polskim, przede wszystkim układ o nieagresji z 1934 r., obowiązujący do 1945 r. Napaść na Polskę i pogwałcenie zawartych porozumień tłumaczyły rzekomym rozpadem państwa polskiego i nieistnieniem jego władz.

 

Walkę z Armią Czerwoną podjęły oddziały Korpusu Ochrony Pogranicza (KOP), staczając m.in. zwycięski bój pod Szackiem. Przez trzy dni bohatersko broniło się Grodno, gdzie żołnierzy wspierała polska młodzież. Do końca września Sowieci zajęli wschodnie województwa Rzeczypospolitej, dopuszczając się przy tym wielu zbrodni. W Grodnie czerwonoarmiści rozstrzelali grupę wziętych do niewoli obrońców miasta, a w szpitalu w Mielnikach wymordowali żołnierzy i oficerów KOP rannych pod Szackiem. Z kolei w Mokranach grupa wziętych do niewoli przez Armię Czerwoną oficerów Flotylli Pińskiej została przekazana lokalnej bojówce, a następnie rozstrzelana.

 

Agresja sowiecka przesądziła o tragicznym losie Polski. Pomimo tego, w wielu miejscach ogarniętego wojną kraju, trwał bohaterski opór jego obrońców. 27 września z powodu dramatycznego położenia ludności cywilnej, pozbawionej żywności, prądu i bieżącej wody, zdecydowano o przerwaniu obrony Warszawy. Dwa dni później poddała się twierdza Modlin, a 2 października skapitulował Hel. Ostatnie strzały kampanii padły na Lubelszczyźnie, dokąd dotarły w końcu września oddziały Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga, maszerujące na pomoc Warszawie. 6 października 1939 r. po zaciętej bitwie z Niemcami pod Kockiem, z powodu wyczerpania amunicji, żołnierze gen. Kleeberga złożyli broń.

 

Polecamy film IPN TV „Kiedy przyjdą podpalić dom”

 

GALERIA ZDJĘĆ

 

 

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych